CAMP’S

NIEUWBOUW VAN EEN HEDENDAAGSE ABDIJ VOOR DE AMBACHTELIJKE PRODUCTIE VAN MOSTERD, PICKELS EN OPGELEGDE GROENTEN

Frederik Vercruysse

 
  • Locatie Coupure,Oudenaarde

    Opdrachtgever Camp’s

    Architect WONDERSTAD

    Technieken Boydens Engineering

    Uitvoering Willy Naessens

    Datum 2016-2019

    Status Uitgevoerd

    Prijzen

    Overzicht

    Mies Van der Rohe Award 2019: nominatie

    Arc Award 2019, finalist

    Best Building of the year: Archdaily 2018, finalist

    Oost-Vlaamse Architectuurprijs 2018, finalist

    Publicaties

    Overzicht

  • LINKS

 

CAMP’S EN DAVOS

De kathedraal van de ambacht: hoe Camp's industrie verheft tot cultuur

In het industriële landschap van Oudenaarde staat een gebouw dat breekt met de conventie van de ‘grijze doos’. De mosterdfabriek voor Camp’s is meer dan een productiefaciliteit; het is een manifest voor hoe industrie, esthetiek en omgeving elkaar kunnen versterken. Dit project belichaamt de essentie van wat de Davos Verklaring (2018) definieert als hoogstaande Baukultur, en brengt de zoektocht naar verwondering terug in de alledaagse architectuur.

Een moderne abdij voor een eeuwenoud recept

Waar industriële architectuur vaak louter wordt gedreven door vierkante meters en efficiëntie, kiest dit ontwerp voor een narratieve benadering. De fabriek wordt benaderd als een ‘hedendaagse abdij’. Deze metafoor is niet toevallig: net zoals monniken in toewijding hun arbeid verrichten, vraagt het maken van mosterd en pickles om geduld, ritme en ambacht.

De architectuur vertaalt dit proces naar een verticale logica. De prominente ‘mosterdtoren’ is geen esthetisch trucje, maar een functioneel antwoord op het zwaartekracht-gestuurde productieproces. Het resultaat is een gebouw met een sculpturale kwaliteit, een baken dat zich met een bijna sacrale sereniteit nestelt in zijn omgeving.

Hoogwaardige Baukultur

Camp’s vinkt moeiteloos de acht kwaliteitscriteria van het Davos Baukultur Quality System af, waarbij drie pijlers er in het bijzonder uitspringen:

  1. Context & Sense of Place: In plaats van zich af te keren van de omgeving, gaat het gebouw de dialoog aan met de plek. Het geeft een gezicht aan een lokaal familiebedrijf en versterkt zo de lokale identiteit.

  2. Economie & Functionaliteit: Schoonheid staat hier niet haaks op winst. Integendeel, de architectuur ondersteunt de bedrijfsvoering. Een inspirerende werkomgeving zorgt voor trots bij de werknemers en straalt kwaliteit uit naar de klant. Het gebouw is het visitekaartje van het merk.

  3. Schoonheid (Beauty): Davos stelt dat schoonheid een fundamentele menselijke behoefte is. Camp’s bewijst dat zelfs een plek voor voedselverwerking een esthetische ervaring kan zijn. De tactiliteit van het beton en de monumentale geometrie brengen rust en schoonheid op een plek waar men die het minst verwacht.

 

Frederik Vercruysse

 

“Dit bouwwerk weet niet alleen een fabriek om te turnen tot een abdij,

het is ook nog eens een steengeworden reis door de architectuurgeschiedenis.

Zonder pretentie schrijft het zelf ook geschiedenis”

Koen Van Sygnhel, De Standaard nov 2017

 
 

Frederik Vercruysse

 
 
 

Frederik Vercruysse

Johnny Umans

Frederik Vercruysse

Johnny Umans

 

ONTWERP ALS AMBACHT.

De mosterdtoren staat symbool voor het resultaat van twee jaar ontwerpend onderzoek en het vernieuwde, verticale productieproces.

De architectuurtaal is verrassend eenvoudig, sacraal en reminiscerend: een gedachte aan een verschijnsel uit het verleden. Geen vierkante meter teveel, geen voeg te weinig. De gevels vertalen letterlijk de binnenkant van het gebouw. De voorzijde herbergt enkel stockage die UV gevoelig is, de achterkant is helemaal opengewerkt naar de achterliggende natuur ten voordele van de werkruimte waar geproduceerd wordt. Geen typische gesloten voedselveilige doos, maar een open plek met als centrale hart de helixtrap die wederzijdse ontmoetingen induceert.

Camp’s is een hedendaagse abdij : een plek waar je, gedragen door de architectuur, de magie van het productieproces ervaart. Vanaf de arena stap je een andere wereld binnen, waar het strenge doch wonderlijke surrealisme van Ledoux en Boullée nooit veraf is.

Frederik Vercruysse

 

David Dhooge

WONDERSTAD: DE SCHOONHEID VAN HET ALLEDAAGSE

In de context van Wonderstad en de roep om ‘Beauty in Architecture’, toont Camp’s aan dat verwondering niet voorbehouden is aan musea of operahuizen. Het project viert de poëzie van het pragmatische. De grote ronde opening – de 'gapende mond' – transformeert de banale handeling van laden en lossen tot een bijna theatraal gebeuren.

Door industriële architectuur met dezelfde zorg en liefde te benaderen als een publiek gebouw, herstelt WONDERSTAD de waardigheid van de werkplek. Het is een pleidooi om onze gebouwde omgeving niet louter te zien als infrastructuur, maar als een culturele daad die ons dagelijks leven verrijkt. Camp’s is daarmee niet zomaar een fabriek; het is een ode aan het maken, verpakt in architectuur die durft te ontroeren.

 

DE KLEINE MOSTERFABRIEK DIE DE WERELD VEROVERDE

Het verhaal van Camp’s stopt niet aan de grenzen van Oudenaarde. Wat begon als een lokale ontwerpopgave voor een KMO, groeide uit tot een internationaal fenomeen. Het project bewijst dat architecturale relevantie niet voorbehouden is aan grote musea of wolkenkrabbers in metropolen, maar ook te vinden is in een eerlijke mosterdfabriek in de Vlaamse Ardennen.

De kracht van het ontwerp bleef niet onopgemerkt op het wereldtoneel. Het gebouw resoneerde ver buiten België omdat het een universeel antwoord biedt op de vraag: "Hoe geven we waardigheid terug aan het industriële landschap?"

De erelijst van de 'kleine mosterdfabriek' is indrukwekkend:

  • Biënnale van Venetië (2019): Het project reisde af naar het mekka van de architectuurwereld. In de context van de Biënnale werd Camp’s getoond als een toonbeeld van hoe Vlaamse architectuur erin slaagt om banale opgaves te verheffen tot cultuur.

  • Mies van der Rohe Award (Nominatie): Een nominatie voor de belangrijkste architectuurprijs van de Europese Unie plaatste deze fabriek in hetzelfde rijtje als de meest prestigieuze cultuurgebouwen van Europa. Het onderstreepte de uitzonderlijke kwaliteit van het ontwerp op Europees niveau.

  • Cover van Bauwelt: Dat een toonaangevend Duits architectuurtijdschrift als Bauwelt kiest voor een Belgische mosterdfabriek op de cover, is een zeldzaam statement. Het bevestigde de iconische status van het beeld: de gevel die zowel robuust als mysterieus is.

  • Jaarboek Architectuur Vlaanderen: In eigen land werd het project gecanvaniseerd als een referentiewerk voor de sector, een ijkpunt voor hoe we in Vlaanderen omgaan met ruimte en ondernemerschap.

Van Divisare tot ArchDaily: de beelden van de mosterdtoren gingen de wereld rond. Het succes van Camp’s is de ultieme bevestiging van de Wonderstad-filosofie. Het toont aan dat wie durft te investeren in schoonheid en Baukultur, niet alleen een gebouw neerzet, maar een verhaal creëert dat mensen over de hele wereld weet te raken. De kleine mosterdfabriek is groots geworden door simpelweg, maar radicaal, te kiezen voor kwaliteit.

 
Vorige
Vorige

EENVOUDIG ALS ABC

Volgende
Volgende

COHOUSING GECCO